به یادش وبیاریش.:(

شاید این پست با تمام پست های قبل وبعدم جنسش فرق کنند..جنسش نه درد جامعه است ونه  دردمند بودن ونه چیز دیگری..

جنسش از ته ته دلم می آید..از تمام خاطراتم می آید ازبغض های گلویم می آید ازتمام وجودم می آید..

گاهی دلم می خواهد خودم را بغل کنم!

ببرم بخوابانمش!

لحاف را بکشم رویش!

دست ببرم لای موهایش و نوازشش کنم!

حتی برایش لالایی بخوانم،

وسط گریه هایش بگویم:

غصه نخور خودم جان!

درست می شود!درست می شود!

اگر هم نشد به جهنم...

تمام می شود...

بالاخره تمام می شود...

این پست را برای تنها ترین کس تنهایی هایم مینوسم....                                                              

بی خیال است…

خیلی بی خیال…

همان کسی که…

تمام خیال من است..

-------------------------------
خُـــدایـــا اشتبـــاهــ کـــردمــ کـِــه گفتـــمــ

فقط خــودتـــ مــواظبــش بـــاش

تـــو بــَـرِش گــــردانـــ ، هم مـَــن هم تومـــواظبــش هَستــــیم
---------------------------------------------------------------------------------------
دل نوشت:
با تمام وجودم..به اندازه تمام زندگی ام برایش آرزوی خوشبختی وسلامتی میکنم..
با تمام وجودم برایش دعا  میکنم که خنده از لبانش نیفتد..دیگر غمی در زندگیش نبین..
او باشد او بخندد من نبودم هم نبودم..